To już druga powieść młodej, 28-letniej pisarki. Zadebiutowała dwa lata temu książką „Golden handcuffs” („Złote kajdanki”), w której obnażyła kulisy pracy menedżerów i bankowców z londyńskiego City. Nim zrozumiała, na czym polega ten wyścig szczurów, sama wpadła w sidła wielkiej bankowości i zapomniała, czego oczekiwała od pracy swoich marzeń.

Właśnie porzucenie intratnej posady przyczyniło się do powstania książki o Polakach. Młoda, aczkolwiek doświadczona Polly postanowiła podzielić się swoją wiedzą i pomóc młodym ludziom, którzy dążą do podniesienia kwalifikacji. Tak wpadła na Martę Kowalczyk – przyszłą bohaterkę „Poles Apart”. Polka była jej stażystką, ale granica pomiędzy szefową a pracownikiem zatarła się na rzecz przyjaźni.
– Marta pomogła mi inaczej spojrzeć na ogromne środowisko Polaków mieszkających na Wyspach. Odkryłam, że przyjechała tutaj cała masa wykształconych ludzi, choć, niestety, rzadko pracujących w swoich zawodach – mówi Polly.

Właśnie tak było z Martą. Bohaterka książki przebywa w Anglii od pięciu lat, ale jej droga do kariery była długa i wyboista. Dziewczyna nie boi się wyzwań, idzie do przodu i pokonuje przeciwności losu, choć nie tak sobie wyobrażała wyjazd do Wielkiej Brytanii. Szybko przekonuje się, że pieniądze nie leżą na ulicy, a pierwsza jej praca to rozdawanie ulotek.

Marta Kowalczyk prostuje: – Rzeczywiście, powieściowa bohaterka podziela moje losy, ale nie jest to wierna historia mojego pobytu w Wielkiej Brytanii. Nie rozdawałam ulotek, chociaż właśnie tak zaczyna wielu naszych rodaków.

Autorka „Poles Apart” głęboko wsiąkła w polonijne środowisko, by dokładniej poznać nasze zwyczaje i codzienne problemy. Z niezłym skutkiem zaczęła nawet uczyć się języka polskiego, by dotrzeć do ludzi, którzy żyją tutaj wyizolowani, a bez znajomości angielskiego nie mają szansy na integrację z Anglikami.

Polly opisuje nasze sprawy z brytyjskiego punktu widzenia i książka nie jest laurką na rzecz polskiej społeczności. – Masz szczęście, jeśli jesteś kobietą. Możesz przynajmniej liczyć na pracę przy opiece nad dziećmi – to jeden z wniosków, do których doszła autorka. Mimo to styl i charakter publikacji spodobały się wielu Polakom.

 – Byłem zaskoczony, że można tak cynicznie, a zarazem obiektywnie opisać nasze środowisko – mówi „Gońcowi”

Jan Mokrzycki, prezes Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii. Od kilku miesięcy walczy z brytyjskimi mediami o szacunek wobec Polaków, którzy coraz częściej stają się przedmiotem nie zawsze rzetelnych publikacji. Jan Mokrzycki osobiście przybył na premierę „Poles Apart”, która miała miejsce w lokalu Divo przy Regents Street.

 – Szczerze polecam ten tytuł wszystkim brytyjskim parlamentarzystom, którzy tak chętnie komentują zjawisko emigracji – zachęcał.

Czy nowa książka ma szansę trafić w ręce polskich czytelników? Choć została wydana w języku angielskim, autorka zapewnia, że nie zapomniała też o samych zainteresowanych.

– Wszystko jest na dobrej drodze, by przetłumaczyć ją na język polski. Myślę, że stanie się to w ciągu kilku miesięcy i tytuł trafi też do księgarń w waszym kraju – zapowiada Polly Courtney.

Część Polaków postanowiła już wrócić do kraju, inni jeszcze się wahają, czy nie zostać tu na zawsze. A jak według samej autorki potoczą się dalsze losy polskiej emigracji?

 – Mam wielką nadzieję, że wielu z was jednak zostanie. Zrozumiałam, że jesteście znakomitą grupą ludzi, świetnymi fachowcami w swojej dziedzinie. To wspaniała szansa dla Wielkiej Brytanii, jeśli wykorzystamy ten potencjał – przekonuje Polly.

Na premierze książki gościem honorowym była sama jej bohaterka: Marta. Przy licznie zgromadzonej publiczności Polly wręczyła jej bukiet kwiatów i całkiem płynną polszczyzną podziękowała za fantastyczny etap w jej artystycznej karierze. Nasza rodaczka nie kryła emocji.

– Gdy jechałam do Anglii, nawet nie spodziewałam się, że spotka mnie taka przygoda. To fantastyczne. Dziś Polly jest moją świetną przyjaciółką, zachęciłam ją do odwiedzenia Krakowa – wyznała wzruszona. – Mam nadzieję, że moja mama w Polsce też usłyszy o tym wydarzeniu.

Thomas Ziemba

This is the second novel by the young, 28-year-old writer. Two years ago she wrote a book "Golden handcuffs", in which she exposed the truth about bankers in the City. I understand this was about the rat race, being caught in the trap of a large investment bank and realising this was not the career of her dreams.

It is the abandonment of her first job that contributed to the book about Poles. Young but experienced, Polly decided to share her knowledge and help young people who aspire to use their qualifications. Yes, the book is based on the story of Martha Kowalczyk - the heroine of "Poles Apart", whom she met by being Marta's boss, but the boundary between writer and employee had an impact on the friendship.

 -- Marta helped me look differently at the huge issue of Poles living in the UK. I found that over here were a huge mass of educated people, who, unfortunately, were rarely working in their chosen professions - Polly says.

This was the case with Marta. She has been in England for five years, but her path to a career was long and difficult. The fictional Marta is not afraid of a challenge, she is up-front and overcomes obstacles put in front of her, but even so she has a tough time in Great Britain. She quickly realises that the streets are not in fact paved with gold, and the first job she gets is distributing leaflets.

Marta Kowalczyk tells us: - Indeed, the heroine shares my fate, but it is not the true story of my stay in the UK. I didn't work giving out leaflets, although this is the start of so many of our Polish compatriots.

The author of "Poles Apart" immersed herself deeply in the Polish environment to further her understanding of our customs and everyday problems. With good effect she even started to learn Polish to reach out to people who live here without the knowledge of English and without having the chance to integrate into British society. Polly describes our situation from the British point of view, and the book is not necessarily intended for the Polish community.

 -- "You are lucky, being a girl. At least you can get au pair work" - is one of the conclusions reached by the author. However, the style and nature the book has appealed to many Poles.

 -- I was surprised that you can relate, while objectively describing our environment - says "Gońcowi" Jan Mokrzycki, president of the Polish Union of Great Britain. He has spent several months battling with the British media about respect for the Poles, who have increasingly become the subject of not always positive media. Jan Mokrzycki personally came to the premiere of "Poles Apart", which took place at the Eastern European venue, Divo, on Regent Street.

 -- I sincerely recommend this title to all the British parliamentarians who are so willing to comment on the phenomenon of migration - I invite them to read it.

Has the new book had the chance to fall into the hands of Polish readers? Although it has been released in English, the author ensures us that we are not forgotten about.

 -- There are definitely plans to translate it into English. I think that it will be within a few months, and the title will go to the bookshops in your country - announces Polly Courtney.

Whilst some Poles have already decided to return to their country, others are still hesitating, contemplating staying here forever. And according to the same author, what of the fate of Polish emigration?

 -- I have great hope that many of you will stay and do good things. I understood that you are a great group of people, many great experts in whatever field. This is a great opportunity for the UK, if we use this potential - says Polly.

At the premiere of the book itself was the guest of honour at her side: Marta. In front of a large audience Polly awarded her a bouquet of flowers and in pretty smooth Polish thanked her for helping her reach this fantastic stage in her artistic career. We were quite emotional.

 -- When I came to England, I never expected that I'd have such an adventure. This is fantastic. Today, Polly is my great friend, I encourage her to visit my home town. -- I hope too that my mother in Poland hears about this event.

Thomas Ziemba